خوشا به حال آنان که با شهادت رفتند! خوشا به حال آنانکه که در این قافله نور جان و سر باختند! خوشا به حال آنانکه این گوهرها را در دامن خود پروراندند.امام خمینی(ره)
بار خدايا توانائيم ده تا در اين جبهه ها تزكيه شوم و بوسيله اين تزكيه به تو نزديك گردم.شهيد غلامرضا حسين پور
 
 

پیوندها

 
 

 
سرّ محدودیت جهان حسی PDF  | چاپ |  نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 0
بدخوب 
بندر انزلی - مهدويت
نوشته شده توسط گروه تفحص بندر انزلی   
دوشنبه ۰۴ اسفند ۱۳۹۳ ساعت ۰۶:۰۸

شما که در این جا نشسته اید یک نقطه معین و یک مقدار معین از فضا را اشغال کرده اید و در نقطه دیگر و جای دیگر نیستید و اگر بخواهید در نقطه دیگر در روی صندلی دیگر بنشینید ،ناچار باید این نقطه را رها کنید و با حرکت ،خود را به نقطه دیگر منتقل نمایید، بنابراین شما از نظر «مکان» محدود به مکان خاص هستید.


همینطور است از لحاظ زمان . ما در این زمان هستیم و در زمان های پیش نبوده ایم،همچنان که در زمان های بعد نخواهیم بود.


حال اگر موجودی از نظر مکانی و زمانی نامحدود باشد، به معنی این است که هیچ مکانی و هیچ زمانی از او خالی نیست و در همه ی زمان ها و همه ی مکان ها هست و در این وقت است که حواس ما از درک چنین موجودی عاجز و ناتوان است.ما به این دلیل یک شیء خاص را می بینیم که محدود است و در یک جهت معین قرار دارد، قابل اشاره است، شکل دارد.اگر نامحدود باشد و شکل و جهت نداشته باشد قهراً نخواهیم توانست او را دید.


یک ماهی که همه ی عمر در آب زیسته و در راست و چپ و بالا و پایین و مبدأ و مقصد و مسیر خود جز آب چیزی ندیده است ،چیزی را که درک نمی کند و او را نمی بیند و در وجودش شک می کند و ارزش آن را نمی یابد همان آب است، اما همین که لحظه ای از آب خارج شد و وارد دنیای ضد آب شد به وجود و ارزش و اهمیت آب پی می برد و آن را می شناسد.


منظور این است که غیب بودن و راز غیب بودنش مربوط به مقدار توانایی دستگاه های حسی و ادراکی ماست نه به وجود حائل و مانعی میان دستگاه ادراکی وحسی ما و غیب.



ادامه دارد...
 



برگرفته از کتاب «مهدویت» طرح مطالعاتی آثاراستاد شهید مرتضی مطهری